28 sierpnia 2018 r.
Świetny artykuł, który pozwala zrozumieć ludzi, którzy kontrolują dział wiadomości TBS i tworzą niezwykle złośliwie stronnicze raporty poprzez niesamowicie niechlujną edycję programu TBS wspomnianego w poprzednim rozdziale, znajduje się w głównym artykule "Japan, Take Back Your History!", Między Yoshiko Sakurai i Naoki Hyakuta w miesięczniku WiLL, wydanym 25.
Preambuła pominięta.
"Mentalna renowacja" Japonii przez GHQ
Ijima.
Po wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych w 2016 r. gorącym tematem stał się termin "fake news" używany przez prezydenta Trumpa, a bezstronność prasy stała się kwestią globalną.
W Japonii również szerzy się jednostronna krytyka administracji Abe przez główne media i manipulowanie opinią publiczną poprzez celową edycję.
Kiedy zaczęły się tego rodzaju stronnicze doniesienia?
Hyakuta
Obecnie piszę książkę o historii Japonii.
Po jej ponownym przestudiowaniu zdaję sobie sprawę z tego, że "mentalna reforma" japońskiego narodu przeprowadzona przez GHQ wciąż pokutuje w umysłach Japończyków.
Sakurai
Polityka okupacyjna GHQ nie miała sobie równych w historii świata pod względem swojej surowości.
Hyakuta
Japoński umysł został zniszczony przez "Program Informacji o Winie Wojennej" (masochistyczne spojrzenie na historię), który zaszczepił w nim poczucie zadośćuczynienia.
Amerykańska edukacja ideologiczna przeciwko Japonii zawierała know-how prania mózgu, które Komunistyczna Partia Chin stosowała na japońskich i kuomintangowskich jeńcach wojennych w Yan'an, a Sanzo Nosaka najwyraźniej również współpracował z polityką okupacyjną GHQ.
W szczególności kodeks prasowy był okropny.
Na przykład krytyka GHQ, sił alianckich lub procesu tokijskiego była zabroniona.
Z jakiegoś powodu zabroniona była również krytyka Koreańczyków.
Sakurai
Ponieważ zabronione było wspominanie o tym, że Stany Zjednoczone stworzyły konstytucję w celu promowania nacjonalizmu, niemożliwe było spojrzenie na Japonię z otwartym umysłem.
Oczywiście istnienie samego systemu cenzury również nie mogło zostać ujawnione.
Hyakuda.
Oprócz cenzury dochodziło również do palenia książek.
Publikacje w bibliotekach i archiwach uniwersyteckich niewygodne dla aliantów były niszczone z jednej strony na drugą.
Mówiąc o paleniu książek, najsłynniejsze w historii były te dokonane przez Qin Shi Huangdi i nazistów.
Jest to kulturowe i historyczne niszczenie najgorszego rodzaju.
Sakurai.
Stany Zjednoczone uciekają się do tego samego.
Stany Zjednoczone, które roszczą sobie prawo do wolności słowa, myśli i przekonań, zastosowały wobec Japonii podwójne standardy.
Jun Eto był tym, który słusznie to zauważył, prawda?
Hyakuta
Łącznie skonfiskowano ponad 7000 książek, a ci, którzy stawiali opór, twierdząc, że są to ważne dokumenty i należy je zostawić, zostali surowo ukarani wyrokami do 10 lat więzienia.
Artykuł 10 Deklaracji Poczdamskiej stanowił: "Rząd Japonii będzie promował demokrację. Ustanowi wolność słowa, religii, myśli i poszanowania podstawowych praw człowieka".
Innymi słowy, jest to wyraźne naruszenie "Deklaracji Poczdamskiej", które wykracza poza zwykłe podwójne standardy.
Zniekształcone środowisko akademickie
Sakurai
Wydalenie z urzędu publicznego było również straszne.
Ponad 200 000 osób, którym powierzono ważne stanowiska w Japonii, w tym urzędy państwowe, nie mogło pracować.
Hyakuta
Ichiro Hatoyama, który był o krok od nominacji na premiera, również otrzymał zakaz pełnienia funkcji publicznych.
Ponieważ nawet kandydaci na premiera byli karani, jeśli byli niewygodni dla GHQ, zwykli ludzie byli jeszcze bardziej pozbawieni możliwości wypowiadania się.
To było okropne w świecie edukacji.
Sakurai
Nawet najlepsi profesorowie Uniwersytetu Tokijskiego i Uniwersytetu Kioto byli masowo usuwani.
Hyakuta
Przed wojną anarchiści i osoby o rewolucyjnych poglądach były wypędzane z cesarskich uniwersytetów.
Jednak po wojnie wracali oni do kadry nauczycielskiej jeden po drugim, po uzyskaniu zgody GHQ, i ostatecznie zaczęli kontrolować edukację uniwersytecką.
Ideologia ta przeniknęła do szkolnictwa wyższego i średniego i trwa do dziś.
Sakurai.
Zdarzały się przypadki, w których uczeni z uczciwymi pomysłami zwracali się do GHQ, aby uzyskać jej przychylność.
Typowym przykładem jest Toshiyoshi Miyazawa, uczony konstytucjonalista.
Hyakuta
Był krytycznie nastawiony do japońskiej konstytucji, twierdząc, że była to "konstytucja narzucona" przez GHQ.
Jednak kiedy zobaczył, że jego koledzy są usuwani przez GHQ, całkowicie zmienił zdanie.
Sakurai.
Zmienił się o 180 stopni.
Hyakuta
Zaczął opowiadać się za nową teorią, "teorią rewolucji sierpniowej".
Mówiąc najprościej, przyjęcie przez Japonię Deklaracji Poczdamskiej w sierpniu 1945 r. było rodzajem rewolucji, ponieważ zmieniła ona suwerenność cesarską na suwerenność ludową.
Innymi słowy, konstytucja Japonii jest poprawną konstytucją stworzoną w wyniku rewolucji.
Sakurai
Następnie pan Miyazawa kontynuował panowanie jako kierownik kursu prawa konstytucyjnego na Uniwersytecie Tokijskim.
Hyakuata
Na uniwersytetach, które są społeczeństwami wertykalnymi, prawo konstytucyjne Miyazawy było przekazywane przez adiunktów i asystentów jako "wdzięczne słowa".
W rzeczywistości wydaje się, że teoria rewolucji sierpniowej jest nadal nauczana jako poprawna na Uniwersytecie Tokijskim.
Biorąc pod uwagę, że teoria rewolucji sierpniowej stała się również dominującą teorią na egzaminach adwokackich, nic dziwnego, że Japońska Federacja Izb Adwokackich stała się dziwną organizacją.
"Elita zdająca egzaminy", która dostała się na Uniwersytet Tokijski poprzez egzamin wstępny, który składał się wyłącznie z zapamiętywania, jest zmuszona do studiowania tak absurdalnej teorii.
Czy to w Ministerstwie Finansów, czy w Ministerstwie Edukacji, biurokraci, którzy obecnie trafiają na pierwsze strony gazet, musieli ukończyć Wydział Prawa Uniwersytetu Tokijskiego.
Ponieważ nie potrafią samodzielnie myśleć, mogą jedynie utrudniać politykę, mówiąc takie rzeczy, jak "udawanie, że się zgadzają, ale potajemnie się nie zgadzają".
Sakurai
Wielu biurokratów w Ministerstwie Spraw Zagranicznych nie myśli o interesie narodowym, prawda?
Hyakuta
Kolejną osobą, którą chciałbym przedstawić jest Kisaburo Yokota.
On również był autorytetem na wydziale prawa Uniwersytetu Tokijskiego. Mimo to upierał się, że japońska konstytucja nie została narzucona Japonii. Podczas okupacji opublikował książkę zatytułowaną "The Emperor System", w której opowiadał się za zniesieniem systemu cesarskiego.
Jednak w późniejszych latach, kiedy został mianowany prezesem Sądu Najwyższego, zebrał swoich uczniów, aby kupili i pozbyli się jego książek w antykwariacie w Kanda.
Pomyślał: "Zniesienie systemu cesarskiego jest rzeczywiście złym pomysłem".
Dlatego jego książki są trudne do znalezienia.
Sakurai
Robisz straszne rzeczy, nawet się ich nie wstydząc.
To tragedia, że środowisko akademickie zostało wypaczone.
Asahi Shimbun zmienia zdanie
Hyakuta.
Z drugiej strony, tak surowe było GHQ.
Utrata pracy w Japonii, która była wówczas "najbiedniejszym krajem na świecie", była dosłownie kwestią życia i śmierci.
Sakurai
W tym sensie, że musieli również utrzymywać swoje rodziny, sytuacja tych, którzy zostali wydaleni, była naprawdę straszna, jakby zostali zepchnięci w otchłań życia lub śmierci.
Hyakuta.
Kolejną rzeczą, o której chciałbym wspomnieć, jest to, że nie ma możliwości, aby Biuro Administracji Cywilnej GHQ, które doprowadziło do wydalenia z urzędu publicznego, miało wystarczającą liczbę pracowników, aby wymienić ponad 200 000 Japończyków.
Kto więc w tym pomógł?
Sakurai.
Japończycy.
Oznacza to, że byli Japończycy, którzy współpracowali z GHQ i wydalali Japończyków.
Hyakuta
Socjaliści i komuniści wykorzystywali możliwość wydalenia z urzędu publicznego, aby wyeliminować swoich przeciwników politycznych.
W świecie korporacji było również wiele przypadków, w których ludzie awansowali w szeregach, usuwając swoich przełożonych i kolegów.
Wydalenie kadry nauczycielskiej było szczególnie dotkliwe, a 100 000 wykładowców zostało ostatecznie zmuszonych do rezygnacji.
Wielu absolwentów przedwojennych szkół normalnych zrezygnowało z pracy.
Sakurai.
Szkoły normalne są znane z pielęgnowania doskonałych zasobów ludzkich.
To był prawdziwy wstyd.
W tym okresie zmieniła się również gazeta Asahi Shimbun.
"Ponieważ Stany Zjednoczone opowiadają się za tym, że "sprawiedliwość to władza", nie można zaprzeczyć, że użycie bomb atomowych i zabijanie niewinnych ludzi jest poważniejszym naruszeniem prawa międzynarodowego i zbrodnią wojenną niż atak na statek szpitalny i użycie trującego gazu".
GHQ skandalicznie opublikowało oświadczenie Ichiro Hatoyamy, a Asahi Shimbun zostało zawieszone na dwa dni.
Od tego czasu Asahi Shimbun zmienił swój ton na obecny, który aktywnie przekazuje masochistyczne spojrzenie na historię, a jego "antyjapońska choroba" nie została wyleczona do dziś.
Hyakuta.
Chociaż wolność słowa powróciła po odejściu sił okupacyjnych, siedem lat okupacji było więcej niż wystarczającym czasem dla socjalistów i komunistów, aby zapuścić korzenie w gazetach i na uniwersytetach.
Sakurai.
Chcę, aby obecni dziennikarze Asahi przeanalizowali historię swojej firmy i dowiedzieli się, jak zmieniły się relacje ich poprzedników.
Hyakuta.
Kiedy MacArthur wrócił do USA w 1951 roku, Asahi Shimbun napisał w artykule Tenseijingo: "Żaden obcokrajowiec nie miał tak szerokiego i głębokiego wpływu na Japończyków jak generał MacArthur. Niewielu obcokrajowców jest tak lubianych przez większość Japończyków jak on. Od Bataanu, w wieku od sześćdziesięciu do siedemdziesięciu lat, ciężko pracował, nigdy nie biorąc wolnej niedzieli ani urodzin. Czuję głęboki szacunek i żal dla generała MacArthura, który opuścił Japonię jako męczennik za swoje przekonania, nie widząc zakończenia pokoju jako "Wielkiego Mostu Pacyfiku".
To jak północnokoreańska lub chińska gazeta (śmiech).
Sakurai
To brzmi jak list miłosny (śmiech).
Hyakuta.
Chociaż nigdy nie został zrealizowany, istniał ruch na rzecz stworzenia "Sanktuarium MacArthura", a wśród inicjatorów byli ówcześni prezesi gazet Asahi i Mainichi.
Oczekuje się, że w świątyniach będą czczeni prawdziwi ludzie, tacy jak świątynia Nogi, w której czczony jest Maresuke Nogi, ale wszyscy oni już nie żyją.
Jak mogliby gloryfikować osobę, która wciąż żyje?
Dla Asahi Shimbun MacArthur był "żywym bogiem".
Ten artykuł jest kontynuowany.
![](https://blogimg.goo.ne.jp/user_image/08/dd/650c4641e05afda0588be59625c354db.jpg)
2024/7/7 w Wakayama
Świetny artykuł, który pozwala zrozumieć ludzi, którzy kontrolują dział wiadomości TBS i tworzą niezwykle złośliwie stronnicze raporty poprzez niesamowicie niechlujną edycję programu TBS wspomnianego w poprzednim rozdziale, znajduje się w głównym artykule "Japan, Take Back Your History!", Między Yoshiko Sakurai i Naoki Hyakuta w miesięczniku WiLL, wydanym 25.
Preambuła pominięta.
"Mentalna renowacja" Japonii przez GHQ
Ijima.
Po wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych w 2016 r. gorącym tematem stał się termin "fake news" używany przez prezydenta Trumpa, a bezstronność prasy stała się kwestią globalną.
W Japonii również szerzy się jednostronna krytyka administracji Abe przez główne media i manipulowanie opinią publiczną poprzez celową edycję.
Kiedy zaczęły się tego rodzaju stronnicze doniesienia?
Hyakuta
Obecnie piszę książkę o historii Japonii.
Po jej ponownym przestudiowaniu zdaję sobie sprawę z tego, że "mentalna reforma" japońskiego narodu przeprowadzona przez GHQ wciąż pokutuje w umysłach Japończyków.
Sakurai
Polityka okupacyjna GHQ nie miała sobie równych w historii świata pod względem swojej surowości.
Hyakuta
Japoński umysł został zniszczony przez "Program Informacji o Winie Wojennej" (masochistyczne spojrzenie na historię), który zaszczepił w nim poczucie zadośćuczynienia.
Amerykańska edukacja ideologiczna przeciwko Japonii zawierała know-how prania mózgu, które Komunistyczna Partia Chin stosowała na japońskich i kuomintangowskich jeńcach wojennych w Yan'an, a Sanzo Nosaka najwyraźniej również współpracował z polityką okupacyjną GHQ.
W szczególności kodeks prasowy był okropny.
Na przykład krytyka GHQ, sił alianckich lub procesu tokijskiego była zabroniona.
Z jakiegoś powodu zabroniona była również krytyka Koreańczyków.
Sakurai
Ponieważ zabronione było wspominanie o tym, że Stany Zjednoczone stworzyły konstytucję w celu promowania nacjonalizmu, niemożliwe było spojrzenie na Japonię z otwartym umysłem.
Oczywiście istnienie samego systemu cenzury również nie mogło zostać ujawnione.
Hyakuda.
Oprócz cenzury dochodziło również do palenia książek.
Publikacje w bibliotekach i archiwach uniwersyteckich niewygodne dla aliantów były niszczone z jednej strony na drugą.
Mówiąc o paleniu książek, najsłynniejsze w historii były te dokonane przez Qin Shi Huangdi i nazistów.
Jest to kulturowe i historyczne niszczenie najgorszego rodzaju.
Sakurai.
Stany Zjednoczone uciekają się do tego samego.
Stany Zjednoczone, które roszczą sobie prawo do wolności słowa, myśli i przekonań, zastosowały wobec Japonii podwójne standardy.
Jun Eto był tym, który słusznie to zauważył, prawda?
Hyakuta
Łącznie skonfiskowano ponad 7000 książek, a ci, którzy stawiali opór, twierdząc, że są to ważne dokumenty i należy je zostawić, zostali surowo ukarani wyrokami do 10 lat więzienia.
Artykuł 10 Deklaracji Poczdamskiej stanowił: "Rząd Japonii będzie promował demokrację. Ustanowi wolność słowa, religii, myśli i poszanowania podstawowych praw człowieka".
Innymi słowy, jest to wyraźne naruszenie "Deklaracji Poczdamskiej", które wykracza poza zwykłe podwójne standardy.
Zniekształcone środowisko akademickie
Sakurai
Wydalenie z urzędu publicznego było również straszne.
Ponad 200 000 osób, którym powierzono ważne stanowiska w Japonii, w tym urzędy państwowe, nie mogło pracować.
Hyakuta
Ichiro Hatoyama, który był o krok od nominacji na premiera, również otrzymał zakaz pełnienia funkcji publicznych.
Ponieważ nawet kandydaci na premiera byli karani, jeśli byli niewygodni dla GHQ, zwykli ludzie byli jeszcze bardziej pozbawieni możliwości wypowiadania się.
To było okropne w świecie edukacji.
Sakurai
Nawet najlepsi profesorowie Uniwersytetu Tokijskiego i Uniwersytetu Kioto byli masowo usuwani.
Hyakuta
Przed wojną anarchiści i osoby o rewolucyjnych poglądach były wypędzane z cesarskich uniwersytetów.
Jednak po wojnie wracali oni do kadry nauczycielskiej jeden po drugim, po uzyskaniu zgody GHQ, i ostatecznie zaczęli kontrolować edukację uniwersytecką.
Ideologia ta przeniknęła do szkolnictwa wyższego i średniego i trwa do dziś.
Sakurai.
Zdarzały się przypadki, w których uczeni z uczciwymi pomysłami zwracali się do GHQ, aby uzyskać jej przychylność.
Typowym przykładem jest Toshiyoshi Miyazawa, uczony konstytucjonalista.
Hyakuta
Był krytycznie nastawiony do japońskiej konstytucji, twierdząc, że była to "konstytucja narzucona" przez GHQ.
Jednak kiedy zobaczył, że jego koledzy są usuwani przez GHQ, całkowicie zmienił zdanie.
Sakurai.
Zmienił się o 180 stopni.
Hyakuta
Zaczął opowiadać się za nową teorią, "teorią rewolucji sierpniowej".
Mówiąc najprościej, przyjęcie przez Japonię Deklaracji Poczdamskiej w sierpniu 1945 r. było rodzajem rewolucji, ponieważ zmieniła ona suwerenność cesarską na suwerenność ludową.
Innymi słowy, konstytucja Japonii jest poprawną konstytucją stworzoną w wyniku rewolucji.
Sakurai
Następnie pan Miyazawa kontynuował panowanie jako kierownik kursu prawa konstytucyjnego na Uniwersytecie Tokijskim.
Hyakuata
Na uniwersytetach, które są społeczeństwami wertykalnymi, prawo konstytucyjne Miyazawy było przekazywane przez adiunktów i asystentów jako "wdzięczne słowa".
W rzeczywistości wydaje się, że teoria rewolucji sierpniowej jest nadal nauczana jako poprawna na Uniwersytecie Tokijskim.
Biorąc pod uwagę, że teoria rewolucji sierpniowej stała się również dominującą teorią na egzaminach adwokackich, nic dziwnego, że Japońska Federacja Izb Adwokackich stała się dziwną organizacją.
"Elita zdająca egzaminy", która dostała się na Uniwersytet Tokijski poprzez egzamin wstępny, który składał się wyłącznie z zapamiętywania, jest zmuszona do studiowania tak absurdalnej teorii.
Czy to w Ministerstwie Finansów, czy w Ministerstwie Edukacji, biurokraci, którzy obecnie trafiają na pierwsze strony gazet, musieli ukończyć Wydział Prawa Uniwersytetu Tokijskiego.
Ponieważ nie potrafią samodzielnie myśleć, mogą jedynie utrudniać politykę, mówiąc takie rzeczy, jak "udawanie, że się zgadzają, ale potajemnie się nie zgadzają".
Sakurai
Wielu biurokratów w Ministerstwie Spraw Zagranicznych nie myśli o interesie narodowym, prawda?
Hyakuta
Kolejną osobą, którą chciałbym przedstawić jest Kisaburo Yokota.
On również był autorytetem na wydziale prawa Uniwersytetu Tokijskiego. Mimo to upierał się, że japońska konstytucja nie została narzucona Japonii. Podczas okupacji opublikował książkę zatytułowaną "The Emperor System", w której opowiadał się za zniesieniem systemu cesarskiego.
Jednak w późniejszych latach, kiedy został mianowany prezesem Sądu Najwyższego, zebrał swoich uczniów, aby kupili i pozbyli się jego książek w antykwariacie w Kanda.
Pomyślał: "Zniesienie systemu cesarskiego jest rzeczywiście złym pomysłem".
Dlatego jego książki są trudne do znalezienia.
Sakurai
Robisz straszne rzeczy, nawet się ich nie wstydząc.
To tragedia, że środowisko akademickie zostało wypaczone.
Asahi Shimbun zmienia zdanie
Hyakuta.
Z drugiej strony, tak surowe było GHQ.
Utrata pracy w Japonii, która była wówczas "najbiedniejszym krajem na świecie", była dosłownie kwestią życia i śmierci.
Sakurai
W tym sensie, że musieli również utrzymywać swoje rodziny, sytuacja tych, którzy zostali wydaleni, była naprawdę straszna, jakby zostali zepchnięci w otchłań życia lub śmierci.
Hyakuta.
Kolejną rzeczą, o której chciałbym wspomnieć, jest to, że nie ma możliwości, aby Biuro Administracji Cywilnej GHQ, które doprowadziło do wydalenia z urzędu publicznego, miało wystarczającą liczbę pracowników, aby wymienić ponad 200 000 Japończyków.
Kto więc w tym pomógł?
Sakurai.
Japończycy.
Oznacza to, że byli Japończycy, którzy współpracowali z GHQ i wydalali Japończyków.
Hyakuta
Socjaliści i komuniści wykorzystywali możliwość wydalenia z urzędu publicznego, aby wyeliminować swoich przeciwników politycznych.
W świecie korporacji było również wiele przypadków, w których ludzie awansowali w szeregach, usuwając swoich przełożonych i kolegów.
Wydalenie kadry nauczycielskiej było szczególnie dotkliwe, a 100 000 wykładowców zostało ostatecznie zmuszonych do rezygnacji.
Wielu absolwentów przedwojennych szkół normalnych zrezygnowało z pracy.
Sakurai.
Szkoły normalne są znane z pielęgnowania doskonałych zasobów ludzkich.
To był prawdziwy wstyd.
W tym okresie zmieniła się również gazeta Asahi Shimbun.
"Ponieważ Stany Zjednoczone opowiadają się za tym, że "sprawiedliwość to władza", nie można zaprzeczyć, że użycie bomb atomowych i zabijanie niewinnych ludzi jest poważniejszym naruszeniem prawa międzynarodowego i zbrodnią wojenną niż atak na statek szpitalny i użycie trującego gazu".
GHQ skandalicznie opublikowało oświadczenie Ichiro Hatoyamy, a Asahi Shimbun zostało zawieszone na dwa dni.
Od tego czasu Asahi Shimbun zmienił swój ton na obecny, który aktywnie przekazuje masochistyczne spojrzenie na historię, a jego "antyjapońska choroba" nie została wyleczona do dziś.
Hyakuta.
Chociaż wolność słowa powróciła po odejściu sił okupacyjnych, siedem lat okupacji było więcej niż wystarczającym czasem dla socjalistów i komunistów, aby zapuścić korzenie w gazetach i na uniwersytetach.
Sakurai.
Chcę, aby obecni dziennikarze Asahi przeanalizowali historię swojej firmy i dowiedzieli się, jak zmieniły się relacje ich poprzedników.
Hyakuta.
Kiedy MacArthur wrócił do USA w 1951 roku, Asahi Shimbun napisał w artykule Tenseijingo: "Żaden obcokrajowiec nie miał tak szerokiego i głębokiego wpływu na Japończyków jak generał MacArthur. Niewielu obcokrajowców jest tak lubianych przez większość Japończyków jak on. Od Bataanu, w wieku od sześćdziesięciu do siedemdziesięciu lat, ciężko pracował, nigdy nie biorąc wolnej niedzieli ani urodzin. Czuję głęboki szacunek i żal dla generała MacArthura, który opuścił Japonię jako męczennik za swoje przekonania, nie widząc zakończenia pokoju jako "Wielkiego Mostu Pacyfiku".
To jak północnokoreańska lub chińska gazeta (śmiech).
Sakurai
To brzmi jak list miłosny (śmiech).
Hyakuta.
Chociaż nigdy nie został zrealizowany, istniał ruch na rzecz stworzenia "Sanktuarium MacArthura", a wśród inicjatorów byli ówcześni prezesi gazet Asahi i Mainichi.
Oczekuje się, że w świątyniach będą czczeni prawdziwi ludzie, tacy jak świątynia Nogi, w której czczony jest Maresuke Nogi, ale wszyscy oni już nie żyją.
Jak mogliby gloryfikować osobę, która wciąż żyje?
Dla Asahi Shimbun MacArthur był "żywym bogiem".
Ten artykuł jest kontynuowany.
![](https://blogimg.goo.ne.jp/user_image/08/dd/650c4641e05afda0588be59625c354db.jpg)
2024/7/7 w Wakayama