☆ 緑 の 小 径 ☆ Verda vojeto ☆

エスペラントと野の花と。
Esperanton kaj sovaĝajn florojn.

近 況 / Miaj novaĵoj

2017年05月11日 | 日記 / Taglibro
娘からこんな写真が送られて来た。孫達の成長を喜びながら私は病床。三日前、又発作があった。呼吸困難になり血圧が急激に下がり、脈拍は普段の2.5倍の速さ。救急車を呼ぶ、呼ばないで息子と問答しながら、3時間後に落ち着いたが、翌日医者に行ったら、救急車を呼ぶべきだった、と言われてしまった。発作中に診察する方が状況を理解しやすいからなのだろう。

孫達の初聖餐式 // Unua komunio de miaj genepoj.







司祭と共に / Kun pristo


キャンプ・オリンピアでの孫娘 // Mia nepino ĉe Komuna trejnado Olimpio (Camp Olympia)







Mi ricevis bildojn de miaj genepoj. Mi, ĝuante kreskadon de miaj genepoj, estis malsan-lito. Tritagojn frue mi havis denove atakon. Mi havis malfacilaĵon por spiri, mia sangopremo rapidege malaltiĝis, kaj mia pulsado estis pli ol duoble rapida. Mia filo volis ambulancon, sed mi ne. Post tri horoj ĉio reiris preskaŭ normale. Sed kiam mi vidis kuraciston sekvinttage, li diris, ke ni devus alvoki ambulancon. Mi komprenis, ke kuracistoj facile povas kompreni kio okazas en mi, se ili povas ekzameni min dum la atako.

La Espero

En la mondon venis nova sento,
tra la mondo iras forta voko;
per flugiloj de facila vento
nun de loko flugu ĝi al loko.
Ne al glavo sangon soifanta
ĝi la homan tiras familion:
al la mond' eterne militanta
ĝi promesas sanktan harmonion.

Sub la sankta signo de l' espero
kolektiĝas pacaj batalantoj,
kaj rapide kreskas la afero
per laboro de la esperantoj.
Forte staras muroj de miljaroj
inter la popoloj dividitaj;
sed dissaltos la obstinaj baroj,
per la sankta amo disbatitaj.

Sur neŭtrala lingva fundamento,
komprenante unu la alian,
la popoloj faros en konsento
unu grandan rondon familian.
Nia diligenta kolegaro
en laboro paca ne laciĝos,
ĝis la bela sonĝo de l' homaro
por eterna ben' efektiviĝos.


Fabeloj de Verda Vojeto

岩手県唐仁の、津波の幼い被害者たちを支持している組織
Education Exchange Communityのホームページ






ジャンル:
ウェブログ
コメント (2)   この記事についてブログを書く
この記事をはてなブックマークに追加
« 洪水 / Inundo | トップ | 好奇心はある方が良い / Pli ... »
最近の画像もっと見る

2 コメント

コメント日が  古い順  |   新しい順
お大事に! (glimi )
2017-05-12 12:09:08
 幼児と老人の病変は分かりにくいと思います。早目な処置が必要と思います。お大事に。
ありがとう (verdavojeto)
2017-05-13 11:11:59
血圧が下がり始めるときは、頭から血が引いて行くのを感じるので『来たな!」と判るのです。直ぐ横になって深呼吸なのですが、これが困難になるのです。今回少し長かったので、息子はもう神経使ってます、煩わしい位に。よほど恐かったのでしょうね、休んだら? それ、僕がするよ。と。
心配してくれる人が居るだけ、有難いとは思うのですが。
大分落ち着きました。ご心配掛けました。

コメントを投稿

日記 / Taglibro」カテゴリの最新記事

トラックバック

この記事のトラックバック  Ping-URL
ブログ作成者から承認されるまでトラックバックは反映されません。